Vele vrouwen hebben zich vaak verloren in de liefde. Onbewust waren ze op zoek naar degene die hun gelukkig kon maken. Het kan zijn dat je vroeger van het ene vriendje naar het andere vriendje ging. Je kan lange relaties hebben gehad, maar nooit die echte diepe verbinding hebben ervaren. Of je hebt jezelf weggecijferd voor de relatie. Je bent de verleidster (h#er) geweest, de moeder of de therapeut. Alle rollen heb je wel gespeeld. Allemaal om die liefde maar te kunnen behouden.
Maar nooit is het gelukt. Je rende zelf al snel weg als het te goed voelde. Je bleef zoeken, maar vond nooit. En als je dacht dat je de liefde had gevonden, dan was het maar saai en niet spannend genoeg. Toch bleef je, want het voelde ook wel goed. Maar ergens heb je het altijd gevoeld. Het wetende. Deze zoektocht is niet in dit leven begonnen. Je kan pas liefde delen, als je weet wat liefde is en de enige manier om dat te kunnen ervaren, is door alle pijnen te moeten doorvoelen. Je sterft tientallen keren.
Maar nooit keek je de goede richting op. Je bleef het zoeken bij die mannen die jou gebruikte, misbruikte, je leegzogen en je vervolgens achterlieten zonder een bericht of je was helemaal verbijsterd. Hoe kunnen ze zich zo afsluiten voor de liefde dacht je dan?
En dan kom je tot een diep weten. Je moest al die afwijzingen ervaren om eindelijk in te zien dat jij jezelf afwees. Met dit besef kom je het grootste avontuur van je leven tegen. Je gaat jezelf zien zoals je bent.
Hiervoor komt er iemand op jouw pad die alle pijnstukken blootlegt. Diepe liefde, diepe wonden. Waar je eerst altijd dacht dat liefde fijn en goed moest zijn, ervaar je nu dat liefde ook als heftig kan worden ervaren.
Je gaat ook niet meer dingen doen voor de relatie. Je gaat alles terug spiegelen naar jezelf. Je weet dat het allemaal in jou zit en hoe pijnlijk het ook soms kan zijn… Je blijft.
Gevoel en verstand werken nog niet samen. Met je verstand lukt het niet om afstand te nemen. Dat is wat ze altijd zeggen. De block erop en door. Maar het lukt niet. Het gevoel is te sterk. Maar dat die roep naar die ander, is de roep naar jezelf. Zodra je dat hebt ervaren en zodra verstand en gevoel in evenwicht zijn, dan heb je de lessen geleerd. Dan is die diepe wond geheeld van binnen.
Heel jouw leven heb je die wond verzorgd, maar nog nooit had je gezien dat er iets in die wond zat wat er eerst uit moest om te kunnen helen. Het is een beseffen. Het is een weten. Heel je leven lang heb je geoefend om dit naar buiten te brengen.
Je mag de liefde gaan delen in plaats van het nodig te hebben.
Bron Iris, MooiMens
Recente reacties